Levrek Ne Zaman Kıyıya Gelir? Balıkçıların Sırrı ve Benim Hüsranım
Levrek, Kıyıya Gelmek İçin Beni Mi Bekliyor?
Levrek… Ah, levrek! O soğuk deniz suyu, sıcak güneş, dalgalar, ve tabii ki denizin o ıssız köşesindeki kurnaz balık. Levrek ne zaman kıyıya gelir? Bu soru, benim gibi İzmirli biri için sadece bir balık sorusundan çok daha fazlasını ifade ediyor. Bunu size açıklayayım. Benim için levrek demek, biraz hayal kırıklığı demek, biraz da sabır demek. Her ne kadar gırgır şamata yapıyor olsam da, içimdeki fazla düşünen insan sürekli “Levrek bu kadar kolay mı kıyıya gelir?” diye soruyor.
Geçen yaz, arkadaşlarla balığa çıkmaya karar verdik. Fakat balık tutmak için doğru zamanın ne zaman olduğunu öğrenmek istedim. Google’a yazdım: “Levrek ne zaman kıyıya gelir?” Google sağ olsun, bana cevabı doğrudan vermedi. Belki de balıklar da arama motorlarını biliyor, kim bilir? Fakat sonuçta bir tür insan üstü sabır gerektiren bir cevaba ulaştım: “Kıyıya gelir, ama önce sabırlı olman lazım.”
Tabii ki, bu cevaba gülüp geçtim. Sonuçta, levrek ve ben, ikimiz de aynı dünyada yaşıyoruz ama aynı çizgide değiliz. O balık kıyıya yaklaşmak için bana bir ipucu bile vermiyor, ben de onu sabırla bekliyorum. İşte bu yüzden levrek ne zaman kıyıya gelir sorusu, bir tür modern hayatın metaforudur.
“Yavaş Ol, Sabırlı Ol, Belki O Zaman Gelir”
Bir akşam, işten sonra kıyıya gittim. Yanımda İsmail vardı, her zaman olduğu gibi daha hevesli ve sabırsızdı. O sırada şunları söylüyordu:
İsmail: “Ya abi, sen neden hep bu kadar sakin oluyorsun? Hedefimiz levrek, balığı yakalayacağız, hadi, hızlı ol!”
Ben: “Hızlı olmak levreği getirmez İsmail. Sen hızla balığa git, ben sabırla beklerim. Belki o zaman gelir.”
İsmail: “Sabır mı? Biz balık tutmaya geldik, sabırla ne alakası var?”
İsmail’in heyecanı, bir nevi gençlik hevesi. Hani, hiçbir şeyin cevabını bilmeden sorular sormaya devam eden o tipler vardır ya, işte İsmail de öyle. Ama içimdeki fazla düşünen adam diyor ki: “Levrek ne zaman kıyıya gelir? Sabırla. Çünkü bu balık, senin acele ettiğini görünce gelmez.”
Bir süre sonra, levrekle aramdaki gizemli ilişkiyi düşündüm. O, denizin derinliklerinde kendi dünyasında yaşıyor. Ben, kıyıda bir balıkçı olarak onu çağırıyorum ama o, tüm bu kaosun ve bekleyişin dışında. Hani bazen insan da böyle olur ya, sürekli koşturur ama asıl amacına varamaz. Levrek de öyle, bazen gelir, bazen gelmez. Ama her zaman “belki” vardır.
Levrek İçin Zaman mı, Tesadüf mü?
Bir başka gün, yine aynı kıyıya geldim. Ama bu sefer İsmail’i aramadım. Tek başıma kıyıda oturdum, sandalı yere indirdim ve biraz dikkatle suyu izlemeye başladım. Biraz düşündüm: “Levrek ne zaman kıyıya gelir?” Düşüncelerimle bir şekilde savaşıyorum. İçimdeki mühendis der ki: “Evet, senin sabrın çok değerli ama sabır tek başına yeterli olmayabilir. Zamanlama da önemli.”
Ama içimdeki insan tarafı hemen cevabı bulur: “Bazen tesadüfler iyi olur. Mesela bu sabah kahvemi içip çıkarken, belki o zaman levrek kıyıya gelir. İşte hayat böyle bir şey.” Tesadüfler ve zamanlama, sanırım insanın en çok kafa karıştıran unsurları. Ama levrek, zamanla ve sabırla, o kadar da karmaşık bir mesele değil aslında.
Birkaç saat sonra, hala kıyıya levrek yaklaşmadı. Bu da bana bir ders verdi: “Hayat, bazen çok beklediğimiz ama en az beklediğimiz anlarda gelir.” İşte levrek gibi. Günün sonunda, balığı tutamadım ama kafamda bir soruyu daha cevapsız bıraktım: “Levrek ne zaman kıyıya gelir?”
Sabır, Zamanlama ve Sonuç
Sonuçta, levrek kıyıya ne zaman gelir sorusunun cevabı her zaman net değildir. Bazen beklemen gerekir, bazen de tam zamanında gelecektir. Levrek, bazen senin sabrını test etmek için vardır. Bazen zamanlama her şeydir, bazen de sadece tesadüfler devreye girer. Ama bu soruyu her zaman kafanda tutmak, belki de hayata dair küçük dersler almak demektir.
Evet, belki de bir dahaki sefere, balık avına çıktığımda levrek kıyıya gelir. Kim bilir? Ama şunu biliyorum: Bazen sabırlı olmak, bazen doğru zamanda doğru yerde olmak, bazen de sadece doğru soruyu sormak çok daha önemli. O yüzden soruyu bir kez daha soruyorum: “Levrek ne zaman kıyıya gelir?” Cevap basit: Sabırla.